چهار دهه سکوت، انکار و اهانت به هویت و فرهنگ ایرانی

منتشر شده در کیهان لندن
کمتر ایرانی هست که این روزها دست کم نام اثر ماندگار «دو قرن سکوت» از جاوید نام «دکتر عبدالحسین زرین کوب» را نشنیده باشد. قصه پر غصه آن روزگار را بگذاریم و بگذریم که ذکر این مصیبت جز تکرار مکررات نخواهد بود و پیشتر نیز در مقاله «بی هویتی، ارمغان جمهوری اسلامی برای ایرانیان» در این خصوص گفته و نوشته ایم، به طور خلاصه اینکه باری، به لطف حکیم ابوالقاسم فردوسی، پاپک خرمدین، سیاوش سپیدجامه، یعقوب لیث و بسیاری دیگر از این میهن پرستان ما امروز، برخلاف دیگر کشورهای مورد هجوم تازیان مانند مصر و سوریه و عراق، همچنان به زبان پارسی سخن می گوییم و هنوز فرهنگ و تاریخمان را کم و بیش حفظ نموده ایم. حمله دوم در دوران صفویه اتفاق افتاد و تیری خلاص بر تمام تلاش ها و ایستادگی ها در برابر اسلام تحمیلی زده شد، و مذهب شیعه بنیانگذاری شد. حمله سوم اما در سال 57 اتفاق افتاد و قواعد بازی تغییر کرد چه اینکه انیران آمده اند تا کار را یکسره و به 14 قرن تلاش بی ثمر خود پایان دهند و ایرانی را از فرهنگ و تاریخ خود جدا کنند. 

چارچوب - کودک همسری

مشکلات و معضلات کودک همسری در برنامه چهارچوب از تلویزیون آزادی با اجرای خانم بیتا جوراب دوز، همراه با خانم دکتر میترا بابک (روانشناس) و هوشمند رحیمی (حقوقدان و وکیل دادگستری)

مصاحبه با اخبار شبانگاهی تلویزیون ایران اینترنشنال 03-09-2019

 گفتگو با شبکه ایران اینترنشنال در خصوص بیانیه وکلای دادگستری خارج از کشور در محکومیت بازداشت های اخیر و احکام زندانی و اعدام صادره توسط جمهوری اسلامی و درخواست گذار از جمهوری اسلامی.

جمعی از وکلای دادگستری خارج از کشور از تغییر رژیم در ایران حمایت کردند

گفتگو با شبکه جهانی کلمه، آقای عبدالباسط محمدپور، در خصوص بیانیه وکلای دادگستری خارج از کشور در محکومیت بازداشت های اخیر و احکام زندانی و اعدام صادره توسط جمهوری اسلامی و درخواست گذار از جمهوری اسلامی.

متن این بیانیه:

ملت شریف ایران،

برنامه روزانه رادیو کیان ایران 02/09/2019

در این برنامه راجع به محمد علی نجفی و پرونده او در مقایسه با سایر متهمان سخن گفتیم

چارچوب - صبا کرد افشاری و دادگاه های انقلاب

مصاحبه با شبکه جهانی آزادی در خصوص رای صبا کردافشاری به همراه همکار عزیز وکیل احسان حسین زاده

نقدی بر رای صبا کرد افشاری

منتشره در کیهان لندن
روزی شب نمی شود اگر اخباری دال بر این که مردان و زنان ایرانی توسط دستگاه قضایی جمهوری اسلامی به احکام بلند مدت زندان محکوم شده اند، به دستمان نرسد. دادگاه انقلاب که به صورتی که کاملاً موقت تشکیل شده بود تا مسئولان و هواداران نظام شاهنشاهی ایران را مورد محاکمه قرار دهد، به شیوه ای غیرقانونی و غیرمشروع به حیات خود ادامه می دهد. قضات این دادگاه خود را تافته جدا بافته می دانند ومعتقدند هر چه بخواهند می توانند انجام دهند و هرگز پاسخگو به احدی نخواهند بود، حال آنکه نگاهی به اواخر زندگی خلخالی، اولین قاضی شرع، به خوبی نشان می دهد که چگونه تقاص خون های به ناحق ریخته شده را داد، و هیهات اگر آنچه در باره زندگی و جهان پس از مرگ می گویند حقیقت داشته باشد. رژیم جمهوری اسلامی که با گذشت چهل سال از زمامداری و اشغال ایران هنوز در پی الغای این مسئله است که شورش 57 هنوز طفلی نوپاست، و با نیمه کاره گذاشتن ساخت گور خمینی و حفظ دادگاه انقلاب بر این مهم می کوشد، غافل از آن است که این زمان کم و بیش مشابه زمانی است که شاهان پهلوی، سرزمینی که در حال فروپاشی بود و مردم آن بسیار فقیر و عقب افتاده بودند، به جایگاهی رساندن که در دنیا با احترام از آن یاد می شد.

لفاظی به شیوه جمهوری اسلامی

منتشره در کیهان لندن به نشانی: 
https://kayhan.london/fa/?p=168442
از زمانیکه شورشیان 57 مخالفت های خود را با نظام شاهنشاهی ایران آغاز کردند، همواره و هر روز شاهد عبارات و اصطلاحاتی نوظهور بودیم که در ادبیات سیاسی حتی آن عبارت مرکب، خود را نقض می کرد، چه رسد به اینکه ماهیتش چه باشد. پیش تر مطلبی با همین مضمون در چند شماره نوشته و منتشر شده است که در اینجا برای جلوگیری از اطاله مطلب، از بازگویی آنها صرف نظر می گردد. (علاقه مندان می توانند این سری مقاله را در اینجا مطالعه کنند.)

دو قتل، دو قاتل، دو سرنوشت

منتشره در کیهان لندن به نشانی: 
https://kayhan.london/fa/?p=168444
در هفتم و هشتم خردادماه سال جاری دو خبر در فضای رسانه ای ایران منتشر گردید، نخست قتل همسر دوم یکی از سیاستمداران منتسب به اصلاح طلبان، محمدعلی نجفی، که در دوران ریاست خود بر شهرداری تهران حواشی بسیاری داشت و دیگری قتل امام جمعه کازرون توسط یک شهروند عادی به نام حمیدرضا درخشنده. فارغ از اینکه این دو پرونده هر کدام مختصات خاص خود را دارند و با یادآوری این نکته که نگارنده این سطور با هر نوع مجازاتی که مغایر با اعلامیه جهانی حقوق بشر و کرامت انسانی باشد، از جمله اعدام، مخالف بوده و تردیدی در مضموم بودن اعدام ندارد، صرفاً رفتار دستگاه قضایی ایران در اینجا محل بحث می باشد. پیش از ورود به بحث ذکر این نکته نیز ضروری به نظر می رسد که اولاً هر دو قتل بلاشک انگیزه های سیاسی در پس پرده داشته اند و ثانیاً پیش تر مفصلاً در خصوص جرم قتل و پرونده آقای نجفی در مقاله ای با عنوان «محمدعلی نجفی، قاتلِ قربانی یا قربانیِ قاتل؟» نگاشته ام بنابراین در اینجا از تکرار آنها چشم پوشی می کنم.

تجزیه خاموش ایران، باجی برای بقا

منتشر شده در کیهان لندن به نشانی: https://kayhan.london/fa/?p=167440
دی ماه سال 1396 در خیزش مردمی که اعتصابات و اعتراضات سراسری را با خود به همراه داشت، جمهوری اسلامی مستقیماً یا غیرمستقیم توسط عمال و مزدوران خود که ساکن دیگر کشورها بوده و در نقش اپوزوسیون ظاهر شده اند، در صدد الغای این امر بود که اگر رژیم سرنگون گردد، ایران به سرنوشتی مانند سوریه دچار می شود و خطر تجزیه به صورت جدی ایران را تهدید می کند. در همان زمان بسیاری از فعالان و از جمله نگارنده این سطور تمام توان خود را به کار گرفتیم تا این پیام را به گوش همگان برسانیم که ایران، هرگز سوریه و فلسطین و یمن نخواهد شد و این تنها پروپاگاندای رژیم است تا بین مردم چند دستگی و انشقاق ایجاد کند.