در سرتاسر دنیا کشوری نیست که متمسک به نفوذ رسانه برای پیشبرد اهداف سیاسی خود نگردد و جمهوری اسلامی نیز از این قاعده مستثنی نیست، ارائه تصویری که سیاسیون می خواهند از طریق رسانه ها و القای آن به ذهن مخاطبان اگر اصلی ترین کارکرد رسانه ها نباشد، یکی از مهم ترین آنها است. در این میان آنچه جمهوری اسلامی را متمایز می کند، عدم اقبال و اعتماد عمومی به رسانه های تحت مدیریت ایشان است. در تمام طول عمر جمهوری اسلامی، از نخستین روزها تا کنون، یک موضوع به وضوح خودنمایی می کند: انقلاب هنوز تمام نشده، شاه شخصی فاسد بود و مردم همه فقیر بودند، پس از انقلاب دموکراسی حاکم، فساد برچیده و همه چیز آرام است و ما تنها کشور در منطقه بلکه جهان هستیم که مسئولینی صادق، خداشناس و حرفه ای داریم و مردم در رفاه به سر می برند. در سطح جامعه موضوع به گونه ای دیگر است و کیست که نداند تمام آنچه ادعا می شود، فقط ادعا است و صحت ندارد از کودکان کار تا آمار بالای سرقت و زور گیری تا اسیدپاشی همه خلاف آن را ثابت می کند. به هر تقدیر، بقای جمهوری اسلامی در القای مطالب پیش گفته است که البته مخاطب چندانی ندارد.
۱۳۹۷ فروردین ۲۰, دوشنبه
۱۳۹۷ فروردین ۱۸, شنبه
بی هویتی، ارمغان جمهوری اسلامی برای ایرانیان
فاجعه 57 زمانی رخ داد که ایرانیان در حال بازگشت به پیشینه شکوهمند خود بودند و پس از قرنها آزادی و برابری که خود بنیانگذار آن بودند را دوباره تجربه می کردند، اصلاحات در حال انجام بود، با این حال استعمارگران و ابرقدرتها از این موضوع نگران بودند و منافع خود را در خطر می دیدند؛ افرادی که به ظاهر روشن فکر بودند، اما در باطن سرسپرده سیاست های شوروی و کمونیسم به شستشوی اذهان عمومی مشغول بودند و گویی در آن روزها، دنیا با ایران و ایرانی سر جنگ داشت. باری، جهان وطنان چپ از یک سوی، مذهبیون بی وطن سر سپرده تازی از یک سوی و تشویق های پشت پرده قدرت های خارجی از سوی دیگر، در حال ساخت سدی در برابر ملت ایران بودند تا باری دیگر ایران به «شبچراغ روزگاران» تبدیل نگردد. افیونی که در راه نابودی ایران استفاده شد، سیار قوی و مهلک بود: دین. فی الواقع ریشه های این فاجعه زمانی بنیان گذارده شد که صفویه با جعل تاریخ و ایجاد «ناسیونالیته مذهبی» سعی بر ایرانیزه کردن اسلام و پایان دادن به تلاش میهن پرستانی چون پاپک خرمدین ها و سیاوش سپیدجامه ها داشت؛ توضیح آنکه از سلسله منقرض ساسانی و فره ایزدی ایرانی دختری را انتخاب کردند و نام او را «شهربانو» نهادند و او را به ازدواج «حسین» نوه خانواده نبوی حاکم در آوردند و حاصل این ازدواج را «سجاد» امام چهارم شیعیان می دانند که پس از 20 سال از زندگی مشترک پدر و مادرش به دنیا می آید! (برای مطالعه بیشتر به کتاب «جامعه شناسی تحریفات وارده بر واقعه عاشورا، نوشته دکتر عبدالحمید ضیایی رجوع کنید) اما نکته جالب همین جاست که ایرانیان هرگز اسلام را به شکلی که بود نپذیرفتند و خود مذهبی را ایجاد کردند که بنای مخالفت با اسلام را داشت، گرچه در ظاهر قضیه پیروان خاندان آخرین پیامبر گشتند. به هر روی، در تمام مدت زمانیکه تازیان به سبب خیانت «سلمان فارسی» بر ما غالب گشتند، ایرانیان بسیاری سعی بر حفاظت و حراست از میراث گران بهای پدران ما داشتند و حتی قیمت این پاسداری را با خون دادند.
۱۳۹۶ بهمن ۳۰, دوشنبه
۱۳۹۶ بهمن ۲۴, سهشنبه
اژه ای و دشمنی دیرینه با وکلا
در ادامه سیاست های وکیل ستیز و مقابله با وكلا، جناب آقای اژه ای در اظهار نظرات جدید خود، و در حمایت زيرپوستى و به ظاهر پنهان از کمپین موهوم حذف ظرفیت، که همانطور که پيشتر نيز گفته بودم، با پشت گرمى به حمايت از ما بهتران راه اندازى شده استدلالاتى فرموده اند.
روحانی و دروغ دل انگیز رفراندوم
در سخنرانی حسن روحانی، رییس جمهور جمهوری اسلامی مورخ ۲۲ بهمن ماه ۱۳۹۶ که به مناسبت سالگرد فاجعه ۵۷ برگزار می گردید، ایشان با زیرکی تمام سعی کرد تا خواست و فریاد مردم را که طی خیزش دی ماه گذشته خواستار برگزاری «رفراندوم» گشتند به طریقی به نفع جمهوری اسلامی تغییر دهد و با توجه به انعکاس سخنان او در مجامع و رسانه های بین المللی این دیدگاه را پیش بیاورد که جمهوری اسلامی، با آغوشی باز پذیرای رفراندوم هست و حتی قانون اساسی جمهوری اسلامی این اجازه را می دهد. در این مجال کوتاه، در پی واکاوی صحت و سقم سخنان ایشان وفق قانون خواهیم بود ولی پیش از آن باید دید اساساً رفراندوم یعنی چه و خواست و منظور مردم از طرح این موضوع چه بوده؟
۱۳۹۶ بهمن ۲۰, جمعه
۱۳۹۶ بهمن ۱۴, شنبه
۱۳۹۶ بهمن ۱۳, جمعه
وکلا و تیغ دادگاه انتظامی
اخیراً فهرست اسامی نامزدان حضور در دوره سی ام هیات مدیره کانون وکلای دادگستری مرکز منتشر گردید که مانند روند همه ساله، جامعه وکلا با خواندن لیست و حذف عده ای از سرشناس ترین وکلا زیر نظر دادگاه انتظامی قضات به بُهت فرو رفت. اما این شوک دو سال یک بار تا کجا می خواهد ادامه یابد؟ و این رد صلاحیت ها چه معنایی می تواند داشته باشد؟
اشتراک در:
پستها (Atom)