پذیرش مسئولیت حادثه منا توسط جمهوری اسلامی، موافقت نامه ای در جهت منافع رژیم

منتشر شده در کیهان لندن به نشانی:
https://kayhan.london/fa/?p=167438 
یکی از ویدیوهایی که در چند روز اخیر وایرال و بسیار خبرساز شد، پرده برداری از پذیرش مسئولیت کشته شدگان حادثه منا در سال 1394 توسط آقای رکن آبادی بود. متعاقباً و مطابق معمول رژیم جمهوری اسلامی که یدی طولی در انکار و تکذیب دارد، این مسئله را تکذیب نمود. این پذیرش مسئولیت ممکن است زوایای پنهان و سیاسی یی در بر داشته باشد، که در این مقاله در پی یافتن آنها هستیم؛ اما پیش از آن باید نکاتی را یادآور شد که برای درک بهتر موضوع ضروری به نظر می رسند.

معاون حقوقی قوه قضاییه و اظهارات خلاف قانونش

منتشر شده در کیهان لندن به نشانی: https://kayhan.london/fa/?p=165775

معاون حقوقی قوه قضاییه، اخیراً در بیاناتش اظهارات کرده است که تعجب هر شخصی که حداقل آشنایی با علم حقوق داشته باشد و هر ذهن آگاه و آزادی خواهی را برمی انگیزد. ایشان عنوان نموده اند که دفاع از متهمان سیاسی، امنیتی و عقیدتی خیانت به 80 میلیون ایرانی محسوب می شود.

بازگشت به دوران انتقام جمعی با دادگاه های اسلامی

منتشر شده در کیهان لندن به نشانی https://kayhan.london/fa/?p=165515

هر علمی دارای پیشینه و تاریخی است و مطالعه این پیشینه و تاریخ به دانشجو و متخصص آن علم کمک می کند تا متوجه باشد که دستاوردهای امروزی چه سیری داشته و چرا باید از آنها محافظت و ارتقایشان داد، در علم حقوق کیفری نیز، تاریخ از جهت اعمال مجازات دسته بندی می گردد و یکی از ابتدایی ترین شکل های آن دوره انتقام شخصی است که از خصایص آن جمعی بودن مجازات است؛ به عبارت دیگر اگر فردی از قبیله ای مرتکب جرمی می گردد، این کل قبیله بود که مجازات می شد و نه فرد خاطی. با گذر زمان و تلاش های بسیار اصل فردی و شخصی بودن مجازات مطرح و امروز یکی از بدیهیات حقوق کیفری به حساب می آید، جای بسی شرمساری است که امروز کشور ما به ورطه ای افتاده تا نگارنده و دیگر افرادی که دل در گرو مهر مام میهن و آزادی های بنیادین و حاکمیت قانون دارند، ناگزیر از نگارش مقالاتی از این دست و در باب بدیهیات هستند.

مصاحبه با برنامه راه آینده 08/3/2019

برنامه راه آینده، برنامه تلویزیونی حزب مشروطه ایران (لیبرال دموکرات) در خصوص وکلای مدافع متهمان سیاسی، امنیتی و عقیدتی و آرای صادره برای امیرسالار داوودی، مایا کشاورز، منیره عربشاهی و یاسمن آریانی

PAYÊŞ 2019-08-02 پایش

مصاحبه در خصوص امیر سالار داوودی، منیره عربشاهی، یاسمین آریایی، مایا کشاورز و وضعیت زندانیان سیاسی و عقیدتی در بند جمهوری اسلامی و احکام سنگینی که برای ایشان صادر می شود.

بیضه چپ، زن، دیه

منتشره در کیهان لندن: https://kayhan.london/fa/?p=161875
در نظام حقوقی نوین ایران، پس ا ز آنکه به دستور رضا شاه کبیر دادگستری نوین پایه گذاری گردید و ایران که به دست قاجار به ویرانه ای تبدیل شده بود و هیچ نشانی از مدنیت و شکوه نداشت، به مرور از شیوه حَکَمیت و قاضی شرع فاصله گرفته و قوانین مدون جای آن را گرفتند؛ قوانینی که به فراخور زمان تصویب ناگزیر مسائل فقهی در آن نفوذ پیدا کردند و نظام حقوقی ایران را به نظامی مختلط تبدیل کرد. با این حال پاره از احکام فقه نتوانستند به قوانین راه پیدا کنند تا با گذار از مقررات وحشیانه و عقب مانده به مدرنیته و موازین پذیرفته شده حقوق بشری بیشتر نزدیک گردند (گرچه اسناد جهانی حقوق بشر در زمان شاهنشاه آریامهر، محمدرضا شاه پهلوی و پس از جنگ جهانی دوم با اجلاسی در که در تهران برگذار گردید در سال 1347 مطرح می گردند و به تصویب می رسند). اما یکی از این مسایل که عقیم می ماند و یارای راه یافتن به نظام حقوقی را نمی یابد، موضوع «دیه» است. موضوعی که بعد از شورش 1357، در سال 1361 و با قانون راجع به مجازات اسلامی همراه با «حدود» و «قصاص» وارد ادبیات حقوقی کشور می گردند. اما دیه چیست؟ آیا دیه حکمی تاسیسی است یا امضایی؟ مستنداً به رای وحدت رویه دیوان عالی کشور دیه زن و مرد به نوعی برابر شده است، آثار این برابری دیه چه خواهد بود؟

در جمهوری اسلامی زندانی سیاسی نداریم؟

منتشر شده در کیهان لندن به نشانی: https://kayhan.london/fa/?p=161786

هر از گاهی بحث زندانیان سیاسی در سطح جامعه داغ می شود و البته ریشه این موضوع در اظهار نظر مقامات جمهوری اسلامی است؛ به جرات می توان گفت در رژیم جمهوری ولایت فقیه کمتر صاحب منصب را می توان جست که دست کم یک بار نگفته باشد که در ایران زندانی سیاسی نداریم و البته صاحب منصبان پیشین که امروز لندن نشین شده اند هم از این قافله عقب نمانده اند. به هر روی، این بار سخنگوی قوه قضاییه، غلامحسین اسماعیلی، با تاکید گفته است که در جمهوری اسلامی زندانی سیاسی نداریم. پیش از او از رهبر جمهوری اسلامی تا محمد جواد ظریف هم این موضوع را عنوان داشته اند که در زمان خود در موردشان سخن گفته ایم. در این مقاله بر آن هستیم تا ببینیم جرم سیاسی چیست؟ تفاوت میان جرم سیاسی و سایر جرایم از جمله امنیتی چیست؟ و اساساً چرا جمهوری اسلامی پافشاری می کند که زندانی سیاسی ندارد؟

مصاحبه با برنامه پایش تلویزیون آرین

مصاحبه در خصوص جرم سیاسی از منظر حقوق بین الملل و حقوق داخلی

خودرو، حجاب، پیامک؛ چهل سال هتک حرمت حریم خصوصی ملت

با وقوع فاجعه 57 مسایلی در حوزه حقوق شهروندی و حقوق بشر خودنمایی کردند که تا بدان روز محلی از اعراب نداشتند. کشوری که در «دروازه های تمدن» قرار گرفته بود، حال تبدیل به ویران سرایی گشته بود که عده ای روضه خوان زمام امورش را در دست گرفته بودند. دردآورتر اینکه مردم در آن زمان با انتخاب شخصی مانند خمینی خواستار حاکمیت مسجد بر کشور شدند، که البته این سزای افرادیست که نخواهند از تاریخ درس بگیرند و کافی بود به گورستانی که کلیسا در اروپا برپا کرده بود، بنگرند. به هر تقدیر، چنان شد و در حالیکه دنیا در حال گذار و کشف راه ارتباطی با کرات و سیارات دیگر و شکافتن اتم بود، 50 سال خدمات خاندان پهلوی که از ویرانه ای که قجرها ساخته بودند تبدیل به کشوری شده بود که مردم آن خود را با مردم بهترین کشورها مقایسه می کردند، ایران بازگشتی دوباره داشت به دوران قجرها بلکه پیشتر از آن به صدر اسلام. باری خمینی با شعار اسلام ناب محمدی آمد و سیره و سنت آن حضرت را با کشتار نخبگان و متخصصان به دست خلخالی و نهایتاً کشتارهای دسته جمعی و تحمیل جنگی هشت ساله به کشور به درستی ادامه داد. پس از او نیز، خامنه ای با در دست گرفتن قدرت، از هیچ تلاشی فروگذار نکرد و شاهدیم که چگونه زنان ایرانی را مانند اسرای جنگ قادسیه، به تأسی از متجاوز به اجدادش –که به آن  می بالد، اما فرزند حاصل از تجاوز یک بیگانه وحشی بر مادران ما، که خود را "سید" می دانند جای چندان بالندگی ندارد – و سرزمین مادریمان، برای کامجویی همان عراقیانی که به شهادت تاریخ، علی و حسین مورد ستایش ایشان را کشتند و روزی هشت سال جوانان و دلاوران ایرانی را به کام مرگ فرستادند، در شهر مقدس «ماشهادا» (بر وزن پاتایا) وادار به بردگی جنسی می کنند. از سوی دیگر، اما، همواره تاکید بر پوشش اسلامی دارند وکیست که فراموش کند که در زمانی نه چندان دور که «میر دلها» نخست وزیر بود، اگر مردی آستین کوتاه می پوشید، دستانش را رنگ می زدند و در سر زنانی که حجابشان مطلوب ایشان نبود، پونز فرو می کردند!

محمد علی نجفی، قاتلِ قربانی یا قربانیِ قاتل؟

مقاله منتشر شده در کیهان لندن به نشانی

https://kayhan.london/fa/?p=159130

یکی از اخباری که در روزهای اخیر تقریباً تمام اخبار را تحت الشعاع خود قرار داد، موضوع قتل میترا استاد، همسر دوم محمدعلی نجفی، یکی از سیاستمداران، وزرا و شهرداران پیشین در جمهوری اسلامی است. گمانه زنی های بسیاری صورت گرفت و بسیاری در این خصوص مطالب نگاشتند. واکنش ها نسبت به مقتول از یک زن مظلوم تا جاسوس نیروهای امنیتی متغیر بود، محمدعلی نجفی، از یک مردی که توسط همسرش مورد ضرب و شتم قرار می گرفته تا یک قاتل بی رحم مورد نقد قرار می گرفت. در این میان اخبار بسیاری مغفول ماند مانند شروط شش گانه دول حاشیه خلیج فارس که 2 بند آن بسیار حائز اهمیت و توجه است: یکی خلع ید ایران از جزایر سه گاه تنب بزرگ و کوچک و ابوموسی که به زعم ایشان جزایری اماراتی هستند و دیگری توقف استفاده از نام «خلیج فارس» که ایشان «مجعول» خوانده اند. به هر روی واکنش ها به این خبر تا آنجا بود که تقریباً تمام خبرگزاری ها آن را به صورت لحظه ای پوشش می دادند، گویی دیگر در ایران و جهان خبری نیست!